Marokkaanse Industrie

In de afgelopen jaren heeft de Marokkaanse industriële sector een grote groei ondervonden en het ziet er naar uit dat zij deze in de aankomende jaren zal voortzetten. In 2007 vond er in de industrie een toename plaats van 5,5%, waarna het nog licht steeg in 2006 toen de sector met 4,7% steeg. De waarde van de industrie steeg eveneens in 2007 met 5,7%. De totale bijdrage van alle industriële activiteiten aan het nationale BBP fluctueert jaarlijks tussen 25% en 35% en is afhankelijk van de landbouwsector. Ongeveer 21% van de totale bevolking is werkzaam in de industriële sector.

Autoriteiten hebben aangekondigd om het investeringsklimaat te gaan verbeteren. In het bijzonder wordt er aandacht besteed aan offshoring activiteiten, auto-, luchtvaart-, elektronica-, en voedselindustrie, maar ook andere activiteiten zoals zee-, en textielproducten. Daarbij zijn andere zeer belangrijke industriële sectoren de mijnbouw, chemicaliën, bouwmaterialen en geneesmiddelen. Het ziet er goed uit voor de Marokkaanse industrie in de toekomst, met name omdat er nieuwe technologieën zijn die wereldwijd meer concurreren in verschillende sectoren.

Productie

De productie bedraagt ongeveer een zesde van het totale BBP en wordt steeds belangrijker voor de economie. Twee van de belangrijkste componenten van de Marokkaanse industrie zijn het verwerken van grondstoffen voor de export en de productie van consumptiegoederen voor de eigen binnenlandse markt. Veel operaties dateren nog vanuit de koloniale periode. Tot begin jaren tachtig was de overheid dominant betrokken en later zijn staatsbedrijven geprivatiseerd.

Het verwerken van fosforzuur en fosfaaterts in meststoffen zijn belangrijke processen voor de economie. Voedselverwerking voor de uitvoer zoals verse groenten en fruit en de export van textiel en kleding zijn een belangrijke bron van internationale handel. De ijzer- en staalindustrie van Marokko is daarentegen klein, maar levert toch een aanzienlijk deel van de binnenlandse behoeften van het land.

De productiesector produceert voornamelijk lichte consumptiegoederen zoals levensmiddelen, dranken, textiel en metaal- en leerproducten. Onder de zware industrie valt de petroleum raffinage, chemische meststoffen, asfalt en cement. Veel van de verwerkte landbouw producten zijn grotendeels bestemd voor lokaal gebruik, maar er wordt ook een groot deel geëxporteerd naar het buitenland.

Textiel

De textiel industrie is een belangrijke sector in Marokko. Vooral tussen Marokko en de Europese unie vindt hiertussen veel handel plaats. Zo importeert Frankrijk 46% van de weefgoederen, 28,5% van de basistextiel en 27,6% direct draagbare kleding vanuit Marokko. De reden waarom er zoveel textielhandel plaatsvindt tussen Marokko en de EU is te danken aan een aantal voordelen. Marokko ligt geografisch gezien erg dicht bij Europa, heeft een grote flexibiliteit, verscheidene inkoopvaardigheden en geniet van de mogelijkheden die de vrijhandelsakkoorden met de Europese Unie, Verenigde Staten en Turkije bieden.

China’s aandeel steeg in 2010 met 46% en in sommige kleding categories zelfs met 50%. Het aandeel van de Chinese producten op de Europese markt is aanzienlijk. In 2007 bedroeg dit zelfs 37,7%. Dit was nadelig voor de Marokkaanse exporteurs die veel geïnvesteerd hadden in de industriële sector.

Mijnbouw

Ook de mijnbouw is belangrijk voor de Marokkaanse economie. In 2005 zorgde deze sector voor een omzet van maar liefst 2,7 miljard dollar. De mijnbouw heeft ongeveer 39.000 mensen in dienst met een geschat salaris van 571 miljoen Marokkaanse Dirham. Hier worden voornamelijk mineralen, metalen, een aantal fosfaten, zilver en lood geproduceerd.

In totaal bezit Marokko 75% van alle fosfaatreserves in de wereld. Het is wereldwijd dan ook de grootste exporteur van fosfaten en bezit maar liefst 28% van de wereldwijde markt en 20% van de wereldproductie. In 2005 werd er 27.3 miljoen ton fosfaten en 5,9 miljoen ton fosfaatderivaten geproduceerd door Marokko.

Bouwsector

De bouw en vastgoedsector zijn ook een belangrijke bron van inkomsten voor Marokko. Er worden meer publieke investeringen gedaan in de havens, ontwikkelingsprojecten voor woningen en wegen. Door de opkomst van het toerisme bloeit de bouwsector op. De totale bouwactiviteit stijgt en de inspanningen om de infrastructuur te verbeteren creëert nieuwe kansen voor publiek-private partnerschappen. Onder de Europeanen wordt Marokko gezien als een van de meest populaire pensioenbestemming. Dit is voornamelijk omdat Marokko relatief goedloop is vergeleken met andere Europese bestemmingen en het ligt dichtbij Europa.

Casino’s en gokken

Het koninkrijk Marokko is in 1956 onafhankelijk geworden. Voordat Marokko onafhankelijk werd stond het onder het protectoraat van Frankrijk, wat een deel uitmaakt van het toen nog Franse Rijk van de Zuid-Saharan met nog een aantal bijkomende gebieden in Spanje waaronder Noord-Marruecos en Tanger. Dit gebied, wat ook wel bekend staat als Tarfaya, is in 1958 aangesloten bij de nieuwe natie.

Het eerste casino werd opgericht op het terrein van het Es Saadi Hotel in Marrakesh. Het Casino de Marrakesh is opgericht in 1952 en werd al snel een populaire toeristische bestemming voor zowel internationale reizigers als lokale toeristen. Regels met betrekking tot casino’s en gokken waren in het begin van de natievorming nog niet vastgelegd. Na verloop van tijd werden er steeds meer casino’s opgebouwd, zodat er vandaag de dag zeven zijn waaronder het Le Grand Casino La Maounia, ook in Marrakesh, de Mazagan Resort en het Casino in Casablanca en het Mövenpick Hotel & Casino Malabata in Tangier.

Hoewel Marokko een Islamitische staat is, zijn de meeste vormen van gokken daar legaal. Op dit moment is de hele gokindustrie nog klein volgens de internationale normen, maar het is zeker in opkomt. In de afgelopen jaren zijn er tekenen geweest dat de overheid open staat om deze industrie uit te breiden. Deze uitbreiding is vooral gericht op het toerisme, wat in de afgelopen jaren ook steeds meer opkomend is.

De moslimregering kan officieel geen gokken onderschrijven en in 1972 ontstonden vroege signalen van openheid tegen diverse vormen van weddenschappen toen er een nationale loterij werd opgericht. Het land vierde deze onderneming zelfs door het uitgeven van een speciale postzegel.

Wedden op sportwedstrijden is ook niet illegaal, maar het is beperkt tot een aantal evenementen zoals die van het Marokkaanse nationale voetbalteam. Er zijn niet echt andere sporten waar veel op gewed word en ook het wedden op paardenrassen is nooit echt ontwikkeld. Dit komt ook omdat het grootste gedeelte van de moslimbevolking geen interesse heeft in het gokken en deze gokwedstrijden zijn dan ook vooral gericht op de buitenlandse toeristen.

Online gokken daarentegen is steeds meer in opkomst. Maar omdat de Marokkaanse regering geen stappen heeft gezet om het online gokken in Marokko te legaliseren, zijn er geen Marokkaanse online casino’s. Marokkaanse spelers die toch graag mee willen spelen gebruiken overzeese online casino’s. Er zijn veel buitenlandse online casino’s die hun site ook in het Arabisch, Frans of Engels aanbieden en weddenschappen worden hier vaak ook geaccepteerd in Marokkaanse Dirhams of Amerikaanse Dollars.

Er zijn wel verschillende legale fysieke casino’s in Marokko en deze zijn te vinden in 4 verschillende steden in het land. Ze functioneren onafhankelijk of behoren tot hotelcomplexen. Vaak zijn casino’s de hele week geopend vanaf de namiddag tot de avonduren of tot vroeg in de ochtend. In het weekend zijn deze casino’s vaak langer geopend. Het aanbod van spellen verschilt per casino en er zijn verschillende soorten van roulette, blackjack, poker, baccarat, punto banco en slotmachines. Steden waarin deze casino’s gevonden kunnen worden zijn:

● Agadir

● Casablanca

● Marrakesh

● Tanger