Landbouw in Marokko

In totaal werkt zo’n 40% van de totale Marokkaanse bevolking nog in de landbouw en dus is de landbouw een belangrijke arbeidssector. Er wordt een grote verscheidenheid aan gewassen geteeld. Op sommige plekken in Marokko is het vaak droog en wordt er gebruik gemaakt van irrigatietechnieken om de gewassen goed te laten groeien. Verschillende gewassen die in Marokko geteeld worden zijn onder andere olijven, citrusvruchten, granen en hasj. Veel van de hoogwaardige producten worden geëxporteerd naar Europa. Dit zijn veelal gewassen zoals tomaten, aardappels en olijven. Er wordt genoeg voedsel geproduceerd, behalve suiker, koffie en thee. Deze producten worden geïmporteerd.

Tot en met 2013 was er in de landbouw sprake van een belastingvrijstelling. Een veelgehoord kritiekpunt was dat de rijke boeren en grote landbouwbedrijven te veel voordeel hadden van een belasting vrijstelling en dat arme boeren hierdoor hoge kosten hadden en weinig steun kregen van de overheid. Daarom werd er in 2014 besloten dat landbouwbedrijven met een omzet van meer dan 5 miljoen Marokkaanse Dirham gedeeltelijk belasting moesten betalen.

Toch heeft de agrarische sector grote structurele problemen wat de landbouw kwetsbaar maakt. Zo is het erg gevoelig voor klimaatverandering en voor de druk van de vrijhandel. Daarnaast zorgt deze sector voor ongeveer 15% van het BBP en is ongeveer de helft van de bevolking werkzaam in deze sector. Er vindt ook veel migratie plaats van het platteland naar stedelijke gebieden of richting de EU, wat veelal resulteert in illegale migratie.

Marokko heeft een grote hoeveelheid bebouwbaar land, namelijk zo’n 85000 vierkante kilometer. Een zevende hiervan kan geïrrigeerd worden en ze hebben over het algemeen een gematigd mediterraan klimaat. Marokko ’s landbouwpotentieel komt hierdoor overeen met enkele andere Arabische of Afrikaanse landen. Het is een van de weinige Arabische landen die zelfvoorzienend zouden kunnen leven. Ook is Europa een belangrijke handelspartner en afzetgebied. Het land exporteert veel citrusvruchten en andere groenten naar de Europese markt. Hierdoor is de wijnindustrie zich ook gaan ontwikkelen en de productie van commerciële gewassen groeit nog steeds.

Niet te min is het gevaar van droogte veelal aanwezig. Daarom probeert het land zijn irrigatie potentieel te ontwikkelen en hoopt hierdoor in de toekomst zo’n 10.000 vierkante kilometer te kunnen irrigeren. De aanzienlijke variatie in neerslag is vooral van invloed op de graanproductie. Gemiddeld vindt er een droge tijd plaats om de drie jaar wat resulteert in wisselende graanproductie. Dit is een belangrijke beperkende factor bij de uitbreiding van deze sector. De droogte is daarom een zorg voor vele boeren in Marokko, omdat de landbouw productie een groot deel is van de Marokkaanse economie.

Marokko is ook ’s werelds grootste exporteur van hasj. Volgens de Wereld Douane Organisatie levert Marokko alleen 70% van de Europese hasjhandel. Hoewel de statistieken erg uiteen lopen wordt de totale productie geschat op 2.000 ton per jaar met minimaal 85.000 hectare voor de cannabis productie. In de jaren negentig nam het teelgebied voor cannabis toe met 10% als gevolg van de regenval. Dit meldden de Europese deskundigen. Ook vandaag de dag blijft de drughandel nog groeien ondanks een goed gepubliceerde poging in de jaren negentig om de drughandel uit te roeien.

Naast een grote hoeveelheid landbouwgrond bezit Marokko ook veel bossen. Deze bossen beslaan ongeveer een tiende van het totale grondgebied en hebben een aanzienlijke commerciële waarde. Marokko kapt vooral de bossen in de Midden- en Hoge Atlas en dit voldoet veel van de houtbehoeften in het land. Daarnaast heeft Marokko ook een aantal Eucalyptus plantages. Eucalyptus levert ook de grondstoffen die nodig zijn voor papier- en cellulose industrie van het land. Papierpulp is ook een waardevol exportproduct net als kurk van het overvloedige eikenbos van het land.

Er wordt in Marokko ook veel gevist. Er zijn veel visserijen in de Canarische stroom uit de Westkust van Marokko. Deze stroom is rijk aan sardientjes, bonito en tonijn. Het land mist echter een vloot en moderne verwerkingsfaciliteiten om volledig te kunnen profiteren van de grote visvangst. In 1996 is Marokko een handelsverdrag met de Europese Unie aangegaan over visrechten. De EU moest hierdoor een jaarlijkse bijdrage aan Marokko betalen om vaartuigen in staat te stellen om in Marokkaanse wateren te kunnen vissen.

Marokko is zeer afhankelijk van de landbouw. Een groot deel van de bevolking werkt in deze sector en het draag bij voor een aanzienlijk gedeelte aan het BBP. Toch is deze sector kwetsbaar door de vele droogtes die het land kent. Marokko heeft de potentie om zelfvoorzienend te leven, maar exporteert ook veel van zijn producten naar de Europese markt. Europa is namelijk een zeer belangrijke afzetmarkt van Marokko. Naast landbouw zijn ook de bossen en de visvangst een grote bron van inkomen.